<body>
 

¡Fai un sol de carallo!

O eso creía Siniestro Total cuando gritaba esa frase en "Galicia Caníbal" (versión de "Fai un sol de carallo", compuesta por Os Resentidos, según mis fuentes ;) ), el grito de guerra de todos los gallegos durante estas semanas horribles de calor y asfixia. O al menos, el mío. xD A saber qué canción estarán componiendo ahora. xD

Y es que he decidido durante todo este mes que me encanta ser gallega. Pero de verdad. Aunque sólo sea por el clima (lluvia, lluvia, dónde andarás). No creo que fuese capaz de vivir en otro sitio. Y lo peor es que... no creo que fuese capaz de vivir en un sitio que no hubiese mar. Agh. Lo he dicho. Arteixo tiene la culpa. Me encanta el mar (sin chapapote).

Es cierto, no lo había dicho aquí, pero este verano me hice una promesa que estoy cumpliendo (imposible de creer): he decidido no ir a la playa como acto de protesta personal (para mí ir a la playa significa llegar, dejar la toalla, meterme en el agua, salir tres horas después y volver a casa xD). Y aunque tengo unas ganas locas de meterme en el agua, lo estoy llevando a rajatabla (qué ganas me entran ahora, dioses).

¿Acaso no os parece absurdo bañarse en un agua llena de fuel, y encima que los señores vestidos de blanco estén recogiendo el chapapote de la orilla por donde paseas? Mucha gente me dice: qué mas da, el fuel no te mata. Te lo quitas con aceite y listo.

Me da verdadero noxo.


Estudo cientifico que vén de avalar as nosas preocupacións

Os efectos do Prestige persistirán durante un mínimo de dez anos

18/08/2003 Un estudo da comunidade científica vén de avalar as nosas preocupacións. Até dentro de catro anos non comezará a recuperación dos fondos afectados polo fuel do Prestige, e a recuperación completa tardará un mínimo de 10 anos. Ademais, a catástrofe do Prestige é a maior acontecida en Europa e a segunda do mundo, logo da do Exxon Valdez, en Alaska. Economicamente, o impacto do Prestige supera incluso a esta última, xa que os traballos de recuperación das costas poderían chegar aos 2500 millóns de euros, perto de 700 máis dos gastados no caso estadounidense. A morte de paxaros, entre 250 e 300 mil, debido ás consecuencias do verquido supón a maior traxedia deste tipo acontecida no continente. Preocupa tamén o estado da ?semente de mexillón? das rochas usada pola maioría de productores para a repovoación das bateas. E mentras a Xunta de Galiza valora no seu informe dos 9 meses despois por riba de todo "a imaxe" que estamos a dar de Galiza.

¿Como pode ser esa a súa preocupación?